Discussie Een Tulip drama

porrelaar

Gevestigd lid
#1
Mijn eerste computer was een Tulip. Ergens in de jaren '80 gekocht. Misschien 1985? Ik meen dat hij er ongeveer zo uitzag:



Eigenlijk had ik die ervaring heel ver weg gestopt. Ik kon namelijk absoluut niet omgaan met dat ding. Hij was afgrijselijk duur: 4000 gulden voor die computer + een matrixprinter. En ik kon er niets mee.
Gewoon te moeilijk voor mij. Er stond volgens mij nog geen versie van Windows op. Het zal MS Dos geweest zijn. Twee diskettestations en natuurlijk nog geen cd-station.
Ik heb het geprobeerd. Echt wel. Maar de vuistdikke handleiding van MS Dos heb ik nooit door kunnen worstelen.
Ik was toen kleinbehuisd (zomerhuisje) en die Tulip computer staarde me voortdurend aan, mij wijzend op mijn onkunde.
Na een half jaar gaf ik het op. Ik heb het ding met flink verlies verkocht.
Pas bijna 20 jaar later heb ik me opnieuw aan een computer gewaagd. Ik koos toen voor een laptop. Als ik daar ook niet mee om zou kunnen gaan, dan kon ik hem tenminste makkelijk in de kast opbergen. Lekker uit het zicht!

Maar hé, op die nieuwe laptop stond Windows XP en daar viel heel goed mee te werken. Ik hoefde niet meer bang te zijn voor computers.
Mijn avatar duidt echter nog steeds op de periode dat ik computers maar enge dingen vond.

P.S. Ik kon dit topic pas posten, nadat ik een voorvoegsel had geselecteerd. "Geen voorvoegsel" was niet toegestaan. Dat vind ik een beetje vreemd:

 
V

Verwijderd forumlid 74

#2
Gewoon te moeilijk voor mij. Er stond volgens mij nog geen versie van Windows op. Het zal MS Dos geweest zijn. Twee diskettestations en natuurlijk nog geen cd-station.
Als ik lees twee diskette (floppy) stations zat er niet zelfs een harde schijf in en was inderdaad DOS als besturingssysteem. Was een 8086 systeem ,.Die computer moest je dan via het ene diskettestation laten opstarten en programma's opstarten . Het andere diskettestation was dan om data naar te schrijven .
Bij de eerste Mac in tosh's was dat ook .
 
V

Verwijderd forumlid 74

#3
Ik was toen kleinbehuisd (zomerhuisje) en die Tulip computer staarde me voortdurend aan, mij wijzend op mijn onkunde.
Dat was bij mij ook zo bij mijn commodore 64. Ik zette die aan en het enige wat ik zag was een knipperende cursor en niet wist wat ik moest doen . Door dan in de bibliotheek een boek gaan uit te lenen , had ik begrepen dat ik eerst in basic iets moest schrijven en dat bewaren op een cassette en dan pas snapte waarom dat recordertje bij de homecomputer zat .
 

porrelaar

Gevestigd lid
#4
Mij was in 1985 gezegd dat een computer mijn leven een stuk aangenamer zou maken. Ik studeerde toen en dacht mijn eindscriptie met die computer te kunnen schrijven. Daar kwam helemaal niets van. Als je een computer pas kunt gebruiken nadat je daarvoor een complete computerstudie moet doen, dan vind ik zo'n computer een onding. Nee, ik was direct goed 'genezen' van computers. Mijn eindscriptie typte ik op een elektrische typemachine, waarbij je typefouten in de laatste regel nog kon verbeteren. Kijk, dát vond ik een geweldige verbetering ten opzichte van de oude schrijfmachine!

Na de ervaring met die Tulip computer hield ik me verre van computers, totdat ik een paar jaar later er toch mee moest gaan werken. Ik deed toen de bestelling van medicatie voor de patiënten van mijn afdeling in de psychiatrische instelling waar ik werkte. Ik moest de bestelling invoeren in een Word bestand met tabellen. De afdelings-pc draaide op Windows 95 en had de nare gewoonte om de haverklap te crashen. Daarom moest ik mijn werk om de 1 à 2 minuten opslaan. Deed ik dat niet, dan kon ik weer helemaal overnieuw beginnen. Als ik klaar was met het invullen van de tabellen, drukte ik het bestand af. De geprinte vellen werden daarna gefaxt naar de apotheek. Ook dat faxen liep niet altijd volmaakt. Daarom belde ik de apotheek nadat ik de bestelling gefaxt had en dan vroeg ik of ze de complete bestelling hadden binnen gekregen. Op ieder vel schreef ik vóór het faxen: blad 1 van 3; blad 2 van 3 enz.

Omdat die afdelingscomputer zo'n problematisch apparaat was én omdat die computer de enige computer was waarmee ik destijds omging, dacht ik dat alle computers om de paar minuten crashten. Ja, wist ik veel?! Daarom zag ik het eigenlijk helemaal niet zitten toen in 2003 bekend werd dat we binnen een paar jaar over zouden gaan van met de hand geschreven rapportage naar het EPD (Elektronisch Patiënten Dossier). Er zou dan niets meer op papier komen; alles moest met de computer ingevoerd worden.
Toen mijn vriendin rond dat tijdstip (voorjaar 2003) een laptop wilde hebben, kozen we die samen uit. In de winkel zei ik in een opwelling: "Doe mij er ook maar zo een."
En Windows XP was een genot om mee te werken. Eerst klotste het zweet me nog wel onder de oksels, wanneer ik met die laptop aan de gang ging, maar dat werd al snel beter. Ik deed net als Swake en haalde boeken over Windows XP uit de bibliotheek. Na 2 jaar had ik me Windows XP zo goed eigen gemaakt dat ik al privé les ging geven aan een tiental collega's. Iedere collega moest immers met de computer kunnen omgaan. Een aantal van hen had nog nooit een muis beetgepakt. Dat lesgeven vond ik toen wel leuk om te doen. Ik meen dat het ziekenhuis in de zomer of het najaar van 2005 overging naar het EPD. Ik had mijn collega's net op tijd daarvoor klaar gestoomd.

Heimwee naar DOS heb ik zeker niet. Voor mij begon het pc-tijdperk pas met Windows XP.
 
Leuk bevonden: Kate

HansGU

Vaak hier
#5
Hahaha, mijn eerste computer, óók een Tulip, kwam notabene uit dezelfde periode! Ik werkte bij de Postbank en via een PC-privé project konden we voor een "vriendenprijsje" (ahum) een XT aanschaffen met een monitor waarvan ik me nog herinner dat deze op een EGA (vraag me niet wat het betekende) kaart draaide. Desondanks was ik erg blij met de pc die onder ms-dos draaide, mede dankzij de spelletjes zoals Mother Goose en later weer Commander Keen en ga zo maar door. Mijn kinderen (en ik) waren er verzot op maar ook ik heb een nare bijsmaak aan mijn 1e Tulip. Kort nadat ik dat ding via het pc privé project had gekocht lagen de schappen in de winkels vol met een nieuwer model van Tulip. Ik heb voor de mijne niet hetzelfde bedrag behoeven te betalen maar het prijsverschil was dermate klein dat ik er altijd een naar gevoel aan heb overgehouden.

Kortom: Gemengde gevoelens!
 

Najsnarf

Gevestigd lid
#6
Mijn kinderen hadden zo'n Sinclair Zx 80 of 81 van een paar tientjes. Mijn echtgenote vond dat de kinderen "met hun tijd mee moesten gaan"of zo. Inmiddels zijn die allemaal 50+ of zo.Die moest je op de TV aansluiten, en hopen dat er een beeld kwam. Ook kon je soms 's avonds met een cassetterecorder "signalen" van de radio vastleggen, maar ik geloof niet dat dat lukte.
 

Abraham54

Beheerder
Ondersteuning
#7
Ik ben ook begonnen met de ZX-81.
Geweldig dat toetsenbord van dat ding - het programmeren ging mij danig verkeerd, vanwege de te kleine toetsjes voor mijn vingers!

In 2002 nam ik een Medion laptopje over van een collega, met Pentium 2 op een 700 Mhz.
Zo ben ik dan tot notebookmens geworden.
 
Bovenaan Onderaan