Discussie In den beginne was er.... - de reacties

porrelaar

Vaak hier
O ja, Catweazle. Die was door een mislukte toverspreuk vanuit de 11de eeuw opeens in de 20ste eeuw beland. Best aardig om te zien.
Ik meen me nog te herinneren dat Catweazle verbluft en verschrikt was dat het licht aanging, wanneer je op een knopje drukte. Als kind lachte je daarom, maar eigenlijk blijft het voor mij een wonder. Ik snap ook eigenlijk nog steeds niet hoe het mogelijk is dat er een bericht van mij op dit forum verschijnt, terwijl ik gewoon thuis op mijn toetsenbord zit te typen.
En daarna hoef ik alleen maar op de knop Plaats reactie te klikken met de muis en even later kan iedereen mijn bericht zien. Dat is toch een wonder?
 

quandor

hondje
:)
 

Ad Becude

Junior lid
Ik weet mij nog te herinneren, toen bij ons de éérste televisie in huis kwam werden er twee geplaatst, zo konden ze kijken welke het beste beeld had alvorens er een keuze gemaakt werd. En het éérste wat we zagen was een motorcross, en dat was spekje naar het bekje van de motor familie Becude:yum
 

theplayer

Moderator
Nu ben je weer opnieuw begonnen met de opzet en de uitvoering van al dit materiaal en het ziet er allemaal professioneel uit! Ik ben nu al benieuwd naar het vervolg:p
Wat een werk om dit allemaal uit je geheugen op te diepen en dan op te schrijven. Heb je zelf al veel materiaal klaar liggen?
Ja, hoor allemaal uit mijn geheugen, want als je je niets herinnert, dan kun je ook niets zoeken. Er ligt alweer veel op de plank want ik ben dagelijks bezig met schrijven. Beeldmateriaal heb ik ook veel maar het zoeken naar diepverborgen beeldmateriaal op internet kost tijd. En die tijd zit ook in alles bewerken, converteren, soms aanvullen met ondertiteling, knippen van beeldscenes enz. Maar wel leuk werk om te doen, hoor...
 

Kate

Enthousiast
Kijk, nu komen we in mijn straatje! Want al die westerns, die herinner ik me heel goed. En in een melige bui klinkt hier nog vaak: Rawhide! En dan proberen we de juiste intonatie te vinden.
Bonanza was ook een heerlijke serie. Telkens als er in de loop der jaren een van de acteurs dood ging, had ik het gevoel alsof er een ver familielid was gestorven! Maar dat was een teken dat het verhaal je had gepakt en dat je er helemaal bij hoorde! En wie was er nu niet weg van Adam, en van Little Joe! Hoss was gewoon een lieve brave man, zo herinner ik me hem.

Welke serie uit onze tijd zal men zich nu later herinneren? Er zijn er nu zo veel, sommige lijken op elkaar, andere boeien maar 2 afleveringen. Maar ik ben misschien te kritisch. Of gooit Netflix roet in het eten? Nu hoor ik dat een groep vrienden, gewapend met bier en chips, alle afleveringen van een serie achter elkaar gaat kijken en daar rustig een flinke tijd voor uit trekt. Dan is de wekelijkse spanning toch behoorlijk weg, lijkt me.
 

Korrigan

6-tiger met gebreken.
Hier zo'n soort antenne klok. Wij woonde toen in limburg en konden zowel nederlandse als belgische en duitse tv ontvangen.
 

theplayer

Moderator
Nu kan ik me allerlei films herinneren: Dr.No, Psycho, The Birds, films met Danny Kaye. Maar ik weet echt niet meer van wanneer die zijn. In mijn verkeringstijd ( rondom 1960) ging ik elk weekend naar de film, maar er is weinig van blijven hangen!
Ja hetzelfde met mij. Ik dacht dat Dr. No zo rond 1963 was, De Hitchcock films Psycho en The Birds waren dacht ik net iets eerder... Wat waren dat een geweldige jaren ... (nog veel zwart wit films ook)
Ik heb het nog even opgezocht, Psycho (1960) is ouder dan The Birds (1962), evenals Dr. No, die is ook uit 1962. Wie heeft er een tijdmachine voor me? Ik zou zó weer terug willen.
Nou, dan kunnen jullie nog het een en ander verwachten over wat er tussen 1920 en 1960 allemaal op film is uitgebracht en welke onvergetelijke sterren van het witte doek die producties allemaal hebben opgeleverd...met de nodige wetenswaardigheden... !
 

Kate

Enthousiast
Oei, player, nu heb je me gevoelig op mijn tenen getrapt! Ik heb nog lang niet alles gelezen wat je geschreven hebt, maar ik las wel jouw informatie over Peyton Place!! En daar heb ik heel wat op aan te merken, hoor. Want nu ben je niet objectief, maar je laat weten dat je het een suffe serie vindt.

Gelet op je leeftijd heb je die serie niet gevolgd (mag ik hopen) en ik pas er daarentegen met mijn leeftijd prima bij. En jij schrijft dat het een continuing story zou worden, maar "dat hoorde natuurlijk geen enkele huisvrouw". Allemaal doof in die jaren?

Vervolgens werd die soap helemaal niet in de middag uitgezonden in ons land, maar in het begin van de avond. Maar op wat voor tijd het ook zou zijn, mijn moeder en ik hadden geen bezem meer om in de hoek te smijten. We waren de middeleeuwse gebruiken al te boven.
En dan: de huisvrouwen gingen zwijmelen, "want manlief was toch aan het werk". Bij mij thuis mocht ook gezwijmeld worden als de heer des huizes thuis was, hoor.
De openingsmuziek was echt voor de doelgroep "huisvrouw". Wel, ieder zijn smaak, ik vind het namelijk helemaal niet. Gewone filmmuziek. En wat vindt de doelgroep 'huisvrouw' mooi? Het is meestal wel zo dat de mannen een stuk muziek maken voor die doelgroep, en die hoort het dan maar aan en denkt: schiet nu maar op met die muziek, daar gaat het niet om.

Toen ik al die stereotiepe dingen verwerkt had, ging ik verder met je verhalen en ik zag het helemaal voor me: bij de Western lag je languit op de grond aan de buis gekluisterd en je vond het jammer als de aflevering was afgelopen. Ben je het met me eens dat je hetzelfde doet als ik hierboven schreef, maar dat je nu andere woorden gebruikt?
En.......'c'est le ton qui fait la musique!'

Maar al met al lees ik je bijdragen heel graag, hoor!
 

theplayer

Moderator
Nou Kate, daar vergis je je toch in, hoor...! Ik heb heel veel van die afleveringen van die eerste Amerikaanse soap gezien, gevolgd en iedereen voorbij zien komen totdat ik er op een gegeven moment genoeg van had....smaken verschillen, nietwaar...?
Maar je hebt wel gelijk over het uitzendtijdstip, dat was laat op de avond (ik pas dat aan).

Dr. Rossi, de broers Norman en Rodney, Allison, Constance, Leslie, Betty enz.....de verhoudingen en het aantal nieuwe karakters dat telkens werd geïntroduceerd in een nieuw seizoen was niet bij te houden. Vrouwen daarentegen hadden (hebben?) daar veel minder moeite mee en dus vonden veel vrouwen dit een romantische serie.

Een aantal jaren na 1969, het einde van P.P. kwam daar het drakerige Mary Hartman, Mary Hartman voor in de plaats... die met die 2 vlechten, weet je nog? en die serie was werkelijk zonde van het celluloid...
Oui, Oui.. tu as raison...! Mais le jugement de tout le monde..n'est pas?
Continuez à lire et à regarder
 

ShadyAngel

Vaak hier
Peyton Place was in onze ogen (ik, zuster en broer) nog erger dan Dalles. Wij waren altijd slecht gezind als dat op de buis kwam maar moeder zou willens nillens naar PP kijken.
 

theplayer

Moderator
Dallas kwam pas eind jaren 70 op tv in Nederland, wel een stuk volwassener dan P.P. maar er gebeurde telkens niets....behalve het proberen van het in stand houden van huwelijken in de serie. Die had weliswaar jarenlang toch een grote schare fans maar de kijkcijfers liepen uiteindelijk terug door soapnieuwkomer Dynasty.
 

HansGU

Gewaardeerd
Om de nostalgische gevoelens nog wat meer aan te wakkeren:

Ik heb nooit begrepen waarom de serie Falcon Crest maar zo kort op de Nederlandse beebuis te zien was. In mijn optiek was Falcon Crest beslist niet van slechtere kwaliteit dan Dallas, Peyton Place en ga zo maar door. Of denken jullie daar anders over? Ik vond die serie wat pittiger dan de andere series, maar dat zal misschien ook gekomen zijn door ene mevrouw Collins,
 

Kate

Enthousiast
Ik ben heel erg verbaasd dat sommige acteurs al in 1964 in een serie speelden bv. David McCallum. En nu, in NCIS, vind ik hem nog een geweldig acteur die met een stalen gezicht de gekste dingen zegt en hele gesprekken voert met zijn dode lichamen op de snijtafel. Zulk soort mensen zit het acteren in het bloed! Leuk stuk van je forum is dit!
 

Kate

Enthousiast
Weet je, ik vind Ducky de beste acteur uit die serie. Hij kraait er vaak de meest gekke dingen uit, toont respect voor de overledenen, en kan opeens heel sentimenteel zijn zonder dat het overdreven is. Hij speelt niet, hij lijkt wel echt dat leven te hebben. En als je dat kunt overbrengen, ben je een groot acteur!
 
Bovenaan Onderaan