Vraag Linux Mint Xfce 19

Sjobyl

Junior lid
#1
Onlangs heb ik mijn versie 18.3 vervangen door versie 19 (clean-install, geen upgrade). Wat me opvalt is dat m'n verschillende USB-stickies niet gelijk aangekoppeld worden; als het systeem draait gebeurt er gewoon niets en is de stick ook nergens te vinden. Wanneer ik dan een herstart doe en daarbij de USB-stick erin prik wordt hij wel aangekoppeld en zie je 'm ook in het systeem. Ik zou het echter nog prettiger vinden als de stick in de taakbalk direct zichtbaar aangegeven werd, mèt een optie om deze veilig te verwijderen (Ik weet dat de meningen verdeeld zijn over het nut hiervan).

Verder heb ik de indruk dat op m'n ouwe Dell E-4200 laptoppie met z'n bescheiden specs versie 18.3 wat sneller en soepeler draaide dan deze nieuwe versie 19 Xfce, maar zeker ben ik daar niet helemaal van. Zou versie 19 'zwaarder' kunnen zijn dan versie 18.3 (vraag ik me dan af als Windows-man)?
 

Abraham54

Beheerder
Ondersteuning
#2
Hoi Sjobiel,

zelf ben ik er ook nog niet uit wat ik weer ga installeren in mijn oude Dell.
Ik ben ooit begonnen met Linux Mint 17 en ben daardoor ook bekender met met Linux geworden.
Toen ik van 17.3 naar 18.0 ging, merkte ik toch tempo verschil. Dat was pas met 18.1 opgelost.

Ik denk dan ook dat ik in mijn Dell toch ervoor kies om de 18.3 Cinnamon versie te installeren.
Ik ben van mening dat telkens weer de laatste versie in een reeks het beste draait.
 

Sjobyl

Junior lid
#3
Dank je, Abraham. Mijn indruk zou dan toch kunnen; ik merk het b.v. aan de respons van Firefox en LibreOffice, het duurt allemaal net iets langer en gaat ook met een beetje horten en stoten (een beetje maar, niks ernstigs). Ook het opstarten van het systeem verloopt wat trager. Enfin, ik hou deze versie er wel op, hij staat er nu eenmaal op en ik ben toch nog bezig Linux verder te leren kennen.

Beetje off-topic maar juist daarover heb ik de laatste tijd wat interessante gesprekken met een vriend van, programmeur en schrijver van software, die al vele jaren werkt met Linux, van Fedora tot Manjaro. Ik merk n.l. dat er een soort van paradox in Linux zit: als je Mint geïnstalleerd hebt kun je zó aan de slag, dat is absoluut waar, maar zo gauw je daar buiten komt loop je toch tegen een wereld aan (alleen al die command-lines in het terminal venster) waar je nog helemaal niets van snapt en die uiterst verwarrend en zelfs intimiderend is.

Zijn punt is: in Windows gaat veel 'vanzelf' maar daarmee slibt het systeem in het dagelijks gebruik wel steeds meer dicht, wordt zwaarder en minder transparant; onder de motorkap gebeurt heel veel waar je in feite niet om gevraagd hebt. Linux zal nooit iets doen waar je zelf niet voor gekozen hebt, of anders gezegd, waar je niet met wachtwoord en command-lines opdracht voor hebt gegeven. Als gevolg daarvan blijft Linux altijd stabiel en betrouwbaar draaien en niet, zoals bij Windows, dat er na een tijdje enorm veel rommel insluipt.

Ik herken zijn punt wel, alleen, voorwaarde is dat je echt investeert in Linux, op een totaal andere manier dan in Windows. Zoiets kost enorm veel tijd en aandacht. Dat vind ik dus een beetje paradoxaal want tegelijkertijd presenteert een distro als Mint zich als een OS waarmee je moeiteloos en zonder enig probleem zó aan de slag kunt. Nogmaals: dat kán dus ook wel maar in feite is het maar heel beperkt waar.
 

Abraham54

Beheerder
Ondersteuning
#4
Linux is in wezen makkelijk.
Maar waar je als doorgewinterde Windows gebruiker vaak eigenlijk wat moeite mee hebt is het werken met de terminal.
Een klein beetje omdenken is daarbij wel nodig en raak je er aan gewent, gaat alles lekker soepel.
Denk daarbij aan het ophalen van updates - eenmaal het wachtwoord ingeven en de rest gaat automatisch.
Deb-pakketten installeren, geen doorklikken eer de eigenlijke installatie begint.
 

Sjobyl

Junior lid
#5
Ja, ik ga er ook gewoon vrolijk mee verder hoor, Linux is me sowieso sympathiek.
Dat alles, zoals jij schrijft, op een gegeven moment soepel loopt, neem ik gelijk van je aan maar je moet er toch echt wel wat voor doen :)
 
#6
Linux is in wezen makkelijk.
Maar waar je als doorgewinterde Windows gebruiker vaak eigenlijk wat moeite mee hebt is het werken met de terminal.
Wie altijd linux gebruikt heeft en krijgt dan een computer met windows erop , die gaat ook zeggen, Windows zo moeilijk geef mij maar terug Linux .
Zoals met alles is het in het begin wat aanpassen en zoeken . Wie ooit nog met DOS gewerkt heeft zal makkelijker leren met de terminal werken .
 

Sjobyl

Junior lid
#7
@Swake: dat ligt allemaal voor de hand maar daar ging het mij niet om. Natuurlijk is het even wennen aan ieder OS dat nieuw voor je is maar bij Linux zit naar mijn mening iets dubbels: Linux heeft de naam 'moeilijk' te zijn en iets voor 'nerds', en dan komt zo'n distro als Mint naar buiten met de verzekering: alles wat je nodig hebt zit erop, je kunt er zó mee aan de slag, niks moeilijks aan, iedereen kan het. En tot op zekere hoogte IS dat ook zo, zolang je binnen de grenzen blijft die Mint je biedt. Zodra je daar BUITEN komt is het echt een ander verhaal. Die vriend over wie ik het hierboven had geeft zelf ook toe dat het voor hem de eerste jaren 'hard werken' was om Linux echt te leren gebruiken en BEGRIJPEN.

Gebruiken en begrijpen zijn heel verschillende dingen. De meeste mensen die Windows gebruiken begrijpen ook niets van dát OS maar het wordt hen relatief makkelijk gemaakt: om iets te gebruiken hoef je alleen maar op een icoontje te klikken (met alle gevolgen vandien, dat dan weer wel). In Linux kan dat ook maar de mogelijkheden zijn veel begrensder; wanneer ik als newby op het Mint-forum ga kijken duizelt het me al gauw vanwege allerlei termen en opdrachtregels waar ik niets van begrijp maar waar niet direct een alternatief voor is, en dat komt dan toch echt als behoorlijk 'nerdie' over.

Een héél simpel voorbeeld: ik googelde met de term 'linux alternatief voor speccy' en leerde dat daar eigenlijk geen alternatief als programmaatje voor was maar dat je in de terminal de opdracht 'sudo lshw' kon invoeren. Dat werkt inderdaad. Mooi, maar zo kun je eindeloos verder gaan en hoe dieper je in Linux doordringt hoe beter je met heel functionele opdrachtregels om kunt gaan. Dat kost echter veel tijd en veel studie omdat je in het begin totaal niet weet waar te beginnen of wat alles betekent, en dát wordt dan weer niet gezegd bij een distro als Mint. Zodra je de gebaande paadjes in Linux verlaat loop je hier tegenaan omdat veel functionaliteit alleen via de terminal bereikbaar is.

Nog iets: in Windows is het een fluitje van een cent om in een werkend OS extra partities aan te maken; onder de motorkap wordt er kennelijk van alles geregeld om dit ingewikkelde proces 'eenvoudig' te maken. Ik heb hetzelfde ooit in Mint geprobeerd en ging daar aanvankelijk totaal de mist mee in; onder die motorkap doet Linux veel minder voor je en moet je veel meer zelf doen. Dat heeft als groot voordeel dat Linux schoner en transparanter blijft maar je bent veel tijd kwijt aan al die uitzoekerij, terwijl het in Windows een kwestie van minuten is. Het gros van de mensen heeft helemaal geen zin om zich bezig te houden met computers, of, zoals een andere vriend van me eens zei: 'als ik 'm aanzet moet ie het doen'. Punt.
 

Abraham54

Beheerder
Ondersteuning
#8
Als het schijfbeheer in Linux Mint betreft, zijn is daarvoor al een tool in Mint aanwezig.
GParted daarentegen zit wel in de Live-installatie versie, maar zal je daarna extra moeten installeren via Sowfware.

En dan heb je met de Gnome Partitiontool vrijwel dezelfde mogelijkheden als Windows eigen Schijfbeheer.
 
Bovenaan Onderaan